Krispy Kreme, ano’ng meron ka?

Kakabukas lang ng Krispy Kreme dito sa Cebu at katulad ng inaasahan, pinagpipilahan kasi bago. Kakabukas pa lang sa umaga, parang nasa DFA na ang pila at may mga fixers din para sa mga taong ayaw makipila.  Yung iba, mga yaya nila ang pinapapila at binibigyan lang ng lista ng kung anong klaseng doughnut ang bibilhin. Gusto din naman ni yaya ang pumila kasi at least rest muna sa kakulitan ni Jun-Jun at sa katarayan ni ate.

Sa kahabaan ng pila sa Krispy Kreme, napansin ko na iba’t ibang klase ang mga tao na pumipila – may mga sosyal at may mga pasosyal na kagaya ko. May mga tao rin na frustrated lang sa kanilang American dream na dahil sa ilang beses nang na deny ang visa, sa Pilipinas na lang nakikipila sa Krispy Kreme. At least, they get a bit of American taste. May mga tao din na basta na lang nakikipila kahit na hindi alam kung ano ang binibenta sa loob. Gusto pa atang mag order ng extra rice yung iba at meron ding parang nag-iisip kung anong ulam ang bibilhin pagdating sa counter kasi lunch time na at gutom na sila. May iba na gusto lang makisawsaw at makipila. Alam niyo naman, may kaugalian ang ibang pinoy na kung saan ang sikat, doon. Parang eleksyon lang. Kung sino ang sikat, siya ang iboboto. Hindi na bale kung kurakot o walang alam sa pagpapatakbo ng gobyerno ang mahalaga ay sikat.

Minsan, napapila ako kasabay ang isa sa mga kasamahan ko sa work na kung titingnan ay animo’y empleyado ng Krispy Kreme noon.  Naitanong ko tuloy kung dati ba siyang nag work sa Krispy Kreme at sabi niya never in his entire life daw at naitanong niya kung bakit ko nabangit. Kasi naman sa haba ng kanyang baba, okay pambutas ng doughnuts.  Nag follow-up question pa ako kung nasubokan niyang mag work sa isang five-star hotel noon kasi okay din gamitin ang baba niya sa pagtutupi ng mga comforters.  At last hirit ko kung nakapagwork siya sa isang ice cream company dahil okay din ang baba niya pambutas ng mga ice cream cones. Pero love ko yung workmate na yun ha – sadyang napagkatuwaan lang.

Makaraan ang ilang minuto o oras, natikaman ko ulit ang tatlong piraso ng doughnut at sabay nawala ang aking pag-aasam. At least ngayon, tatlo na. Noon kasi isang maliit na piraso lang ang aking natitikman na pasalubong pa sa akin ng mga friends ko na galing Manila. 

"Kay haba-haba man ng prosesyon, sa Krispy Kreme din ang tuloy."